వాక్యభాగం: కీర్తన 128:2అ — "నీ చేతుల కష్టార్జితమును నీవు అనుభవించెదవు." ఆధార వాక్యాలు: ఆదికాండము 2:15; ఆదికాండము 31:38–42; 1 రాజులు 21; యెషయా 55:1–2 సమయం: దాదాపు 35 నిమిషాలు
మీ పిల్లలు రెండు విషయాలు తింటారు
కీర్తన 128:2 మీద ఒక ధ్యానం
నిన్న రాత్రి మీరు ఏమి తిన్నారు?
ఆలోచించండి. ఆ ప్లేటు. ఆ అన్నం. ఆ కూర. ఇప్పుడు వెనక్కి వెళ్దాం — ఆ అన్నాన్ని దుకాణం నుండి ఇంటికి తెచ్చినది డబ్బు. ఆ డబ్బు ఎక్కడనుండి వచ్చింది?
గమనించండి, ఇక్కడ ప్రశ్న "ఎంత డబ్బు?" అని కాదు. ప్రశ్న "ఎలాంటి డబ్బు?" అని.
ఎందుకంటే మీ పిల్లలు నిన్న రాత్రి రెండు విషయాలు తిన్నారు. వాళ్ళు అన్నం తిన్నారు. మరియు వాళ్ళు ఆ అన్నం వెనుక ఉన్న శీలాన్ని కూడా తిన్నారు. వాళ్ళు దానిని పేరు పెట్టి చెప్పలేరు — వాళ్ళకు వయసు చాలదు. కానీ ఆ రుచి జీవితమంతా వాళ్ళతో ఉంటుంది.
మొదటి ఆశీర్వాదం భోజనం
కీర్తన 128 మొదటి వచనం చాలా ఉన్నతమైన విషయాలతో మొదలవుతుంది — దేవుని భయభక్తులు, ఆయన మార్గములలో నడక. తరువాత కీర్తనకారుడు ఆశీర్వాదాన్ని వర్ణించడం మొదలుపెడతాడు. ఆ మొదటి ఆశీర్వాదం ఏమిటి?
దర్శనం కాదు. ప్రవచన వరం కాదు. ఆత్మీయ ఉప్పొంగుదల కాదు.
భోజనం.
"నీ చేతుల కష్టార్జితమును నీవు అనుభవించెదవు."
ఇది మన ఆలోచనను తలక్రిందులు చేస్తుంది. మనం ఆత్మీయమైనది ఒకవైపు, లౌకికమైనది మరొకవైపు అని విభజిస్తాం. ప్రార్థన ఆత్మీయం; కూలి పని లౌకికం. సంఘం ఆత్మీయం; ఆఫీసు లౌకికం.
దేవుడు ఆ విభజనను ఒప్పుకోడు.
పని శాపం కాదు
మనలో చాలామందిలో ఒక నమ్మకం లోతుగా ఉంది: "పని అనేది ఆదాము పాపం వల్ల వచ్చిన శిక్ష."
కానీ ఆదికాండము 2:15 చదవండి — "దేవుడైన యెహోవా నరుని తీసికొని ఏదెను తోటను సేద్యపరచుటకును దాని కాచుటకును దానిలో ఉంచెను."
ఇది రెండవ అధ్యాయం. పాపం మూడవ అధ్యాయంలో ప్రవేశిస్తుంది.
అంటే పాపం రాకముందే, పరిపూర్ణమైన ప్రపంచంలో, ముళ్ళు లేని చోట, ఆదాముకు పని ఇవ్వబడింది. శాపం పనిని కనిపెట్టలేదు — శాపం ముళ్ళను, చెమటను, అలసటను చేర్చింది. అంతే.
ఇంకా ముందుకు వెళ్దాం. నజరేతు ప్రజలు యేసును చూసి ఏమన్నారు? "ఇతడు వడ్రంగి కాడా?" (మార్కు 6:3).
దేవుని కుమారుడు ముప్పై సంవత్సరాలు కర్ర చెక్కాడు — తన బహిరంగ పరిచర్య కంటే ఎనిమిది రెట్లు ఎక్కువ కాలం. ఆయన చేతుల్లో మట్టి ఉంది, కాయలు ఉన్నాయి.
పౌలు గుడారాలు కుట్టేవాడు. "నా అవసరముల నిమిత్తము ఈ నా చేతులే కష్టపడినవి" (అపొ 20:34).
మీరు రైతు అయితే, కూలివారైతే, డ్రైవర్ అయితే, టైలర్ అయితే — మీ పని తక్కువదని ఎవరైనా మీకు అనిపించేలా చేశారా? మీ రక్షకుడు ముప్పై సంవత్సరాలు మీలాగే చేతులతో పనిచేశాడు.
"నీ చేతుల" — ఈ రెండు మాటలు
దేవుడు "నీవు తినెదవు" అని చెప్పలేదు. "నీకు ఆహారం దొరుకును" అని చెప్పలేదు. ఆయన చెప్పింది: "నీ చేతుల కష్టార్జితమును."
హీబ్రూలో ఆ మాట యెగీయ — శ్రమ, అలసట, ఆయాసపడే ప్రయాస యొక్క ఫలం. ఆ మాటలోనే చెమట ఉంది. దేవుడు పనిని రొమాంటిక్గా చిత్రించడం లేదు.
యాకోబును చూడండి. ఇరవై సంవత్సరాలు లాబానుకు సేవ. అతని మాటలు (ఆది 31:38–42): "పగలు ఎండ రాత్రి మంచు నన్ను కాల్చివేసెను; నిద్ర నా కన్నులకు దూరమాయెను... నీవు పది మారులు నా జీతము మార్చితివి."
ఇరవై సంవత్సరాలు. నిద్ర లేని రాత్రులు. మరియు పది సార్లు మార్చబడిన జీతం.
ఎంతమంది లాబాను కింద పనిచేస్తున్నారు? ఎంతమందికి యజమాని మాట నిలబెట్టుకోలేదు?
యాకోబు దొంగతనం చేయలేదు. పారిపోలేదు. లాబాను అన్యాయాన్ని తన సొంత అన్యాయానికి సాకుగా వాడుకోలేదు. అతడు పని చేస్తూనే ఉన్నాడు.
మరియు అతడు చెప్పిన మాట ఇది: "దేవుడు నా ఇబ్బందిని నా చేతుల కష్టమును చూచాడు."
మీ యజమాని చూడకపోవచ్చు. మీకు అవార్డు రాకపోవచ్చు. దేవుడు చూస్తున్నాడు.
ఇది విరిగిన శాపం
ఈ వచనం ఎంత గొప్పదో అర్థం కావాలంటే దీని వ్యతిరేకాన్ని చూడాలి.
ద్వితీయోపదేశకాండము 28:33 — నిబంధన శాపాల జాబితాలో ఒకటి: "నీ పొలము పంటను నీ కష్టార్జితమంతటిని నీవెరుగని జనము తినివేయును."
శాపం "నీకు పని ఉండదు" అని కాదు. శాపం ఏమిటంటే — నీవు కష్టపడతావు, ఇంకొకరు తింటారు.
న్యాయాధిపతులు 6లో ఇది జరిగింది. ఇశ్రాయేలీయులు విత్తుతారు, మిద్యానీయులు వచ్చి ఎత్తుకుపోతారు. ఏడు సంవత్సరాలు. గిద్యోనును మనం మొదటిసారి ఎక్కడ కలుస్తాం? ద్రాక్ష గానుగలో గోధుమలు దుళ్ళగొడుతూ — తన సొంత పంటను తన సొంత భూమిలో దొంగలా దాచుకుంటూ.
ఇప్పుడు కీర్తన 128:2 మళ్ళీ వినండి. "నీ చేతుల కష్టార్జితమును నీవు అనుభవించెదవు."
ఇది కేవలం ఒక మంచి మాట కాదు. ఇది ఆ శాపాన్ని సరిగ్గా తిరగవేసిన ఆశీర్వాదం.
మీ ఇంట్లో భోజనం చేస్తున్న ప్రతిసారీ — ఇది అత్యంత సాధారణంగా అనిపించే క్షణం — మీరు ఒక శాపం విరిగిపోయిన చోట కూర్చొని ఉన్నారు.
గేహజీ, లేదా పిల్లలకు వెళ్ళే డబ్బు
2 రాజులు 5వ అధ్యాయం. నయమాను స్వస్థత పొంది కృతజ్ఞతతో వెండి, బంగారం ఇవ్వబోయాడు. ఎలీషా తిరస్కరించాడు.
కానీ ఎలీషా సేవకుడు గేహజీ ఇదంతా చూస్తున్నాడు. అతడు అనుకున్నాడు: "నా యజమానుడు... ఇతని చేతినుండి ఏమియు తీసికొనకుండ వదలిపెట్టెను... నేను అతని వెంబడి పరుగెత్తికొనిపోయి అతనియొద్ద ఏదైనను తీసికొందును."
అతడు పరుగెత్తాడు. అబద్ధం చెప్పాడు. తీసుకున్నాడు. ఇంట్లో దాచాడు.
"గేహజీ, ఎక్కడికి వెళ్ళావు?" "ఎక్కడికీ వెళ్ళలేదు, అయ్యా."
ఎలీషా జవాబు వినండి — ఈ వ్యాసపు గుండెకాయ ఇదే:
"డబ్బు తీసికొనుటకును వస్త్రములు తీసికొనుటకును ఇది సమయమా? ...నయమానుయొక్క కుష్ఠము నీకును నీ సంతానమునకును ఎల్లప్పుడు అంటుకొనును."
"నీకును నీ సంతానమునకును."
గేహజీ ఒక క్షణం రాజీపడ్డాడు. కొంత డబ్బు. ఎవరూ చూడలేదు. ఎవరికీ నష్టం లేదని అనుకున్నాడు.
కానీ అతడు తీసుకున్నది అతనితో ఆగలేదు.
మీరు ఇంటికి తెచ్చే ప్రతి రూపాయి మీతో ఆగదు. అది మీ పిల్లల్లోకి వెళుతుంది. శుభ్రమైన డబ్బు ఒక విధంగా వెళుతుంది — మీరు ఒక అవకాశాన్ని వదులుకున్నప్పుడు మీ కుమారుడు గమనిస్తాడు, "ఇది సరైనది కాదు" అని మీరు చెప్పినప్పుడు వింటాడు, మరియు దేవుడు డబ్బు కంటే ముఖ్యమని నేర్చుకుంటాడు. మురికి డబ్బు కూడా ఒక విధంగా వెళుతుంది — అతడు మీ సర్దుబాట్లను చూస్తాడు, "ఇలాగే అందరూ చేస్తారు" అనే మాటను వింటాడు, మరియు అతడు కూడా నేర్చుకుంటాడు.
అహాబు కూడా ఇదే చేశాడు. రాజ్యమంతా ఉన్న మనిషి, నాబోతు చిన్న ద్రాక్షతోట కోసం మంచం మీద పడుకొని అన్నం మానేశాడు. యెజెబెలు హత్య చేయించింది. అతడు లేచి వెళ్ళి ఆ తోటను తీసుకున్నాడు — మరియు అక్కడే ఏలీయా అతనికి ఎదురై అడిగాడు: "నీవు మనుష్యుని చంపి అతని స్వాస్థ్యమును ఆక్రమించుకొంటివా?"
ఆ తరువాత అహాబు వంశం భూమి మీద నుండి తుడిచిపెట్టుకుపోయింది. ఒక తోట కోసం.
ఒక మనిషి తాను శ్రమపడని దానిని తిన్నాడు — మరియు అది అతని కుటుంబాన్ని తినేసింది.
నాణేనికి మరొక వైపు
కానీ ఈ కథకు అందమైన వైపు కూడా ఉంది.
రూతు 2వ అధ్యాయం. బోయజు తన పొలానికి వస్తాడు. తన కూలివారిని ఎలా పలకరిస్తాడో గమనించండి: "యెహోవా మీకు తోడై యుండునుగాక." వాళ్ళు జవాబిస్తారు: "యెహోవా నిన్ను ఆశీర్వదించునుగాక."
ఒక యజమాని, అతని కూలివారు. వాళ్ళ మధ్య దీవెనలు నడుస్తున్నాయి.
ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం పంట అంచులు పేదలకు వదలాలి. బోయజు దానిని పాటించాడే కాదు — తన కూలివారికి చెప్పాడు: "ఆమెను అడ్డగించవద్దు. కావాలని కొన్ని పరికెలను రాల్చండి."
ఇప్పుడు వెనక్కి వెళ్ళి మొత్తం చిత్రాన్ని చూడండి. ఒక మనిషి తన పొలాన్ని నిజాయితీగా, ఔదార్యంగా నడిపాడు. ఆ ఔదార్యం ఒక పరదేశ విధవరాలికి ఆహారమిచ్చింది. ఆమె అతని భార్య అయింది. వాళ్ళకు ఓబేదు. ఓబేదుకు యెష్షయి. యెష్షయికి దావీదు. మరియు దావీదు వంశంలో — యేసు క్రీస్తు.
ఒక మనిషి తన వ్యాపారాన్ని నిజాయితీగా నడిపిన విధానం, రక్షకుని వంశావళిలోకి దారి తీసింది.
మీ పని చిన్నదని ఎవరు చెప్పారు?
మీరు సంపాదించలేని ఒక్క రొట్టె
ఇక్కడ ఒక విచిత్రమైన మలుపు ఉంది.
ఈ వచనమంతా "నీవు సంపాదించినది నీవు తింటావు" అనే దాని గురించి. కానీ మీకు అత్యంత అవసరమైన ఆహారం — మీరు ఎన్నడూ సంపాదించలేనిది.
యెషయా 55:1–2 వినండి: "సొమ్ములేనివాడా, నీవు రమ్ము; కొని తినుడి; రండి, సొమ్ము లేకుండ ఖరీదు లేకుండ... ఆహారము కానిదానికి మీ సొమ్మును, తృప్తిపరచనిదానికి మీ కష్టార్జితమును ఎందుకు వ్యయపరచుచున్నారు?"
ఇది కీర్తన 128:2 వాడే అదే మాట — కష్టార్జితం.
మన రొట్టె కోసం మనం పని చేయాలి; అది దేవుని ఆజ్ఞ, అది గౌరవం. కానీ మన రక్షణ కోసం మనం పని చేయలేం. మనం సంపాదించిన జీతం ఏమిటి? "పాపమువలన వచ్చు జీతము మరణము" (రోమా 6:23).
మరియు యేసు క్రీస్తు దానిని తిన్నాడు. ఆయన ముప్పై సంవత్సరాలు చేతులతో పనిచేశాడు, తరువాత సిలువ మీదికి వెళ్ళాడు — మనం సంపాదించిన మరణాన్ని తినడానికి, మరియు ఆయన సంపాదించిన జీవాన్ని మనకు ఉచితంగా ఇవ్వడానికి.
మీ రొట్టె కోసం పని చేయండి. మీ ఆత్మ కోసం పని ఆపండి.
మూడు ప్రశ్నలు
ఒకటి. మీ ఇంటి ఆదాయంలో మీరు మీ పిల్లలకు వివరించలేని భాగం ఏదైనా ఉందా? ఏదైనా ఉంటే, ఇప్పుడే మీకు గుర్తొచ్చింది. జక్కయ్య యేసును కలిసిన తరువాత ఏమన్నాడో గుర్తుచేసుకోండి: "నేను ఎవనియొద్దనైనను అన్యాయముగా దేనినైనను తీసికొనినయెడల నాలుగంతలు మరల ఇచ్చెదను." మారుమనస్సు జేబులోకి చేరినప్పుడు, అది నిజమైన మారుమనస్సు.
రెండు. మీరు రోజంతా ఏమి చేస్తారో మీ పిల్లలకు తెలుసా? చాలామంది పిల్లలకు తమ తండ్రి పని ఏమిటో సరిగ్గా తెలియదు — "ఆఫీసుకు వెళ్తారు," అంతే. ఈ వారం ఒక భోజనం దగ్గర వాళ్ళకు చెప్పండి: మీరు ఏమి చేస్తారు, అందులో ఏది కష్టం, మరియు అది దేవునికి ఎందుకు మహిమ తెస్తుందని మీరు నమ్ముతారు.
మూడు. మీరు ఇంకా సంపాదించనిదాన్ని ఈ రోజు తింటున్నారా? అప్పు, రుణం, హోదా కోసం ఖర్చు, ఒక్క రోజు ప్రదర్శన కోసం సంవత్సరాల భారం. ఒక కుటుంబం ఇంకా సంపాదించనిదాన్ని తింటే, దాని శ్రమను ఎవరో తింటున్నారు. అది 2వ వచనాన్ని నిశ్శబ్దంగా తిరగవేస్తుంది.
ఈ రాత్రి మీ ప్లేటులో ఉండేది అన్నమే. కూరే. మామూలుదే.
కానీ ఇక దానిని మామూలుగా చూడకండి. మీ చేతుల కష్టార్జితం మీ నోటికి చేరిన ప్రతిసారీ — అక్కడ ఒక శాపం విరిగిపోతుంది, ఒక ఆశీర్వాదం నెరవేరుతుంది, మరియు దేవుడు మీ శ్రమను చూశాడని ఒక రుజువు కూర్చొని ఉంటుంది.
మీ పని గొప్పగా కనిపించకపోవచ్చు. మీ సంపాదన ఎక్కువ కాకపోవచ్చు. మీ పేరు ఎవరికీ తెలియకపోవచ్చు.
కానీ దేవుడు నజరేతులో ముప్పై సంవత్సరాలు కర్ర చెక్కాడు.
ఆయనకు మీ పని తక్కువ కాదు.